Temper
Temper
temper (اسم/فعل) یعنی «خُلق، مزاج؛ عصبانیت؛ (فعل) تعدیل/آبدیده کردن»: lose your temper «از کوره در رفتن» · a bad temper «بداخلاقی». temper justice with mercy «عدالت را با رحمت تعدیل کردن».
دیالوگ
- I have a bit of a temper
واژههای کلیدی
- temper — خُلق؛ عصبانیت؛ تعدیل کردن