Uninhabitable
Uninhabitable
uninhabitable (صفت) یعنی «غیرقابلِ سکونت، جایی که نمیشود در آن زندگی کرد»: The house was left uninhabitable. «خانه دیگر قابلِ سکونت نبود.» un- (نه) + inhabitable (قابلِ سکونت) از inhabit (سکونت داشتن).
واژههای کلیدی
- uninhabitable — غیرقابلِ سکونت