fin — پایان، مرز
fin یعنی «پایان/مرز». پایاندادن finish، بینهایت infinite («بیپایان») و محدود/معین finite از این ریشهاند.
خاستگاه: لاتین (finis)
واژهها
- finish — به پایان رساندن
- final — پایانی، نهایی
- infinite — بینهایت، بیپایان
- define — تعریف کردن (مرز گذاشتن)
- confine — محدود کردن، محبوس کردن